|  ورود به سايت  |  1397/03/06
                 
آرشیو شماره‌های گذشته
 چاپ   

آخرین اخبار
تاریخ: 1391/10/10 نظرات: 0 نظر نمایش: 3150 مرتبه تعداد امتیاز: 6   (Article Rating)
از دلایل عدم رشد فرهنگ در کشور ما دخالت سیاست بوده است

از دلایل عدم رشد فرهنگ در کشور ما دخالت سیاست بوده است

 رضا قربانی و مینا والی در گفت‌وگوی مفصلی با علی معلم که در سی و دومین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است به بررسی سینما و رسانه‌های سینمایی پرداخته‌اند.

  متن کامل مصاحبه

بخش‌هایی از این گفت‌وگو را می‌خوانید:

نگاه کنید به همین فیلم‌های خانگی، یک میلیون تیراژ سینمای خانگی بوده. مثلاً در کرمانشاه وقتی سینما ندارید مردم چطور فیلم‌ها را ببینند. اگر سالن سینما ساخته بودیم الان چرخش مالی سینما بالاتر بود. الان اضافه شدن سه پردیس در تهران حداقل 500 میلیون تومان گردش مالی سینما‌ها در تهران را جابه‌جا کرده است. فکر می‌کنم مثلاً فیلمی مانند جدایی نادر از سیمین را 50 درصد مردم ایران دیده‌اند. محل دیدنش سؤال است که از چه طریقی این فیلم را دیده‌اند؛ در اتوبوس، خانه، سینما یا در قطار. فیلم ازدواج به سبک ایرانی من، بازده مالی‌اش اصلاً به من تهیه‌کننده نرسید. اگر این فیلم چرخه مالی‌اش کامل بود الان می‌توانستیم فیلم‌هایی با هزینه بالاتر از 3-2 میلیارد تومان بسازیم. این فیلم نه تنها سود نداشت بلکه زیان انباشته هم پیدا کرد. شوکران بعد از حدود دو سال از اکرانش شاید 10درصد بازگشت سرمایه داشت. شما در این کشور اگر کاه بخرید انبار کنید بهتر درآمد خواهید داشت. رشد سینمای ما به دلایل اقتصادی نبوده، به دلیل این بوده که افراد عاشقانه کار کرده‌اند.

...

ایرانی‌ها تصورشان این است که فرهنگ مجانی است. به خاطر همین هم یک مقدار که محصولات فرهنگی قیمتش بالا، پایین شود خیلی سریع از سبد مصرف‌شان حذف می‌شود، در حالی‌که در جاهای دیگر دنیا اینطور نیست. من هفته پیش هند بودم، بلیط یک فیلم حدوداً 10دلار بود؛ در هند که خیلی از نظر اقتصادی ضعیف است. اینجا بلیط سینما در بهترین سینما دو دلار است. ما هزینه زیادی صرف فرهنگ نمی‌کنیم. این تفکر در دولت هم وجود دارد و به هنر به عنوان صله نگاه می‌کنند و به هنرمند صله می‌دهند.

...

75 درصد نشریات ما وابسته به دولت هستند. نشریات ما در یک کشاکش نابرابر با نهادهای قدرت هستند و با این وضعیت ادامه حیات غیرممکن است. با این همه ما دوام آورده‌ایم. اگر این مجلات دولتی نفرت‌انگیز فراوان با کاغذ گلاسه‌شان را کنار می‌گذاشتند الان ما باید جزو نهادهای قدرتمند مطبوعاتی ‌بودیم. نگذاشتند خب. بهتر بود اجازه می‌دادند این بخش رشد کند،چون اینها می‌مانند. اینها به نظرم رشد فرهنگی نیست. آقایان می‌بالند که ما 500 تا نشریه داریم. کجا 500 نشریه داریم؟ 50 تا نشریه هم نیست.

 ...

دانشگاه ما اصلاً فردی برای کسب و کار فرهنگی آماده نمی‌کند؛ فقط یک‌سری روشنفکر درست می‌کند که مدام غر می‌زنند. دیگر به ارتباط با مردم کاری ندارند. یا مردم را احمق می‌دانند یا دنباله‌رو آنها می‌شوند. یا نگاه از بالاست یعنی هیچ‌کس آدم نیست، یا از پایین است و مردم هرچه خواستند به آنها بدهیم. برای همین ما از یک طرف نشریاتی داریم که دنباله‌رو عوام هستند و نمی‌توانند سلیقه آنها را عوض کنند و یک‌سری هم برای خودشان نشریه درمی‌آورند، مثلاً سردبیر این یکی مجله آن یکی را می‌خواند. فکر نمی‌کنم مردم اینها را بخوانند. اگر مردم می‌خواندند که حتماً درونشان تغییراتی اتفاق می‌افتاد. در کار فرهنگی درست شما می‌توانید تغییر شیوه تفکر مخاطبش را اندازه‌گیری کنید. واقعاً ما در فرهنگ بصری مخاطبان‌مان تأثیر گذاشته‌ایم و من عده زیادی را می‌بینم که شیوه نگاه‌شان به سینما عوض شده است.

...

یکی از دلایل عدم رشد فرهنگ در کشور ما دخالت سیاست بوده. فرهنگ ساحت جدایی دارد. سیاست، علم اداره جامعه است و فرهنگ با اذهان و افکار کار دارد. اینها جدا از هم هستند. اگر هوشمند باشیم، می‌بینیم که رابطه فرهنگ و سیاست چقدر باید حسنه باشد. اگر این رابطه حسنه باشد نظام جمهوری اسلامی قوی‌تر خواهد شد. الان بحثی در جامعه ما هست که خیلی مهم است، بحث دختران فراری که مردم باید در مورد آن بدانند و اگر می‌گذاشتند ساخته می‌شد خیلی خوب بود. الان فیلم آقای جیرانی سؤالاتی ایجاد کرده که حتی استاد دانشگاه هم نفهمیده جوابش چیست. نفهمیده که موضوع فیلم بحث قصاص نیست، بلکه انتقام‌گیری در شکل قصاص است. شما در قصاص در مقام قاتل واقع می‌شوی به خاطر همین هم هست که توصیه به بخشش می‌کند.

 ...

 خبرهایی در رسانه‌های ما پخش می‌شود که اصلاً خبر را نفهمیده‌اند و بعد منتشر می‌کنند و وقتی فهمیدند اشتباه است دوباره از روی خبرگزاری حذفش می‌کنند. چون دستگاه تحلیلی ندارد.

آن وقت باید کلی زحمت بکشی تا درستش کنی. به خاطر همین الان خود رسانه مهم است نه خبر. مردم به صدای آمریکا و بیبیسی اعتماد ندارند، می‌گویند چرا اینها همه‌اش خبرهای منفی می‌دهند. باید حقیقت را در رسانه منتشر کنید. باید نظرات مختلف را بگذارد، باید دستگاه و نظام تحلیلی مردم را قوی کند تا مردم گول نخورند و حرف درست را از غلط تشخیص دهند. الان مردم کانال‌های مختلف را می‌بینند و اخبار را با هم مقایسه می‌کنند. مردم حواس‌شان جمع است. بلد شده‌اند که از هر رسانه‌ای یک مستورهای می‌گیرند. بعد اگر مکرراً یک رسانه مطالب معتبر بگذارد مورد اعتماد می‌شود. اگر یک هفته هم بد کار کند مردم کنار می‌گذارند. عقد اخوت با کسی نبسته‌اند.

 News of the World مرداک که لو رفت شنود کرده‌اند، خودشان تعطیلش کردند. چون گفتند بعد از این دیگر کسی به ما آگهی نمی‌دهد بهتر است خودمان کنار بکشیم.

الان این آبروریزی هم که برای بی‌بی‌سی به وجود آمد خیلی بی‌بی‌سی را تحت‌ تأثیر قرار داد؛ یعنی مردم به مجری‌ای اعتماد کرده‌اند که منحرف جنسی از آب درآمد.

 این به کنار، برنامه ساخته‌اند و آبروی نماینده مجلس را برده‌اند اما برنامه‌ای که در شبکه خودشان ساخته شده و مجری را نقد کرده پخش نکرده‌اند. خب مردم اگر اعتماد داشتند به بی‌بی‌سی که اینها را بگوید، دیگر اعتماد ندارند.

...

کد: 410
نویسنده خبر: ماهنامه مدیریت ارتباطات
 
تصاویر مرتبط
  • از دلایل عدم رشد فرهنگ در کشور ما دخالت سیاست بوده است
امتیاز بندی

در حال حاضر هیچ نظری ارسال نشده است
ارسال نظر:

نام (الزامی)

ایمیل (الزامی)

وب سایت

Enter the code shown above:


چاپ  

گفتگو های ویژه


  Copyright 2009-2012 by cmmagazine Design & Support: 7TABLIGH