|  ورود به سايت  |  1397/10/27
                 
آرشیو شماره‌های گذشته
 چاپ   

آخرین اخبار
تاریخ: 1392/03/15 نظرات: 0 نظر نمایش: 1565 مرتبه تعداد امتیاز: 3   (Article Rating)
خبرهای فوری، فوت شده‌اند!

خبرهای فوری، فوت شده‌اند!
در ماجرای خبررسانی بوستون، هر دو رسانه قديم و جديد نتوانستند به درستی کار کنند
نویسنده: فرهاد منجو
ترجمه: نگین حسینی

 سی‌وهفتمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات- فرهاد منجو، ستون‌نویس بخش تکنولوژی سایت «Slate» در نوشته‌ای قابل تأمل در مورد نحوه خبررسانی شبکه‌های تلویزیونی آمریکا و توئیتر در ماجرای انفجارهای بوستون، به این نکته اشاره کرد که «خبرهای فوری، فوت شده‌اند؛ یعنی دیگر درست و واقعی نیستند». مطلب او که با لحنی طنزآمیز شروع می‌شود به این شرح است:

با توجه به اتفاقاتی که در هفته گذشته افتاد (ماجرای بوستون)، برای کسانی که می‌خواهند بدانند دقیقاً چه پیش آمده، نکاتی برای راهنمایی ارائه می‌شود. وقتی برای اولین بار خبری مهم را می‌شنوید و خبرهای متعاقب آن در راه است، به سمت تلویزیون بدوید و آن را خاموش کنید. سپس تلفن را از پریز بیرون بکشید، توئیتر خود را غیرفعال کنید، ایمیل‌هایتان را ببندید و سرویس‌های خبررسانی‌تان را هم کنسل کنید. کامپیوترتان را هم خاموش کنید. حالا بروید بیرون و یکی، دو ساعت قدم بزنید. پارکی پیدا کنید و روی نیمکتی بنشینید و رمانی قدیمی بخوانید. هر کاری که می‌کنید، به یاد داشته باشید که حتماً آب زیاد بنوشید، ناهار معقولی بخورید و شب خوب بخوابید. صبح که شد، سریع از رختخواب جدا نشوید. به صدای پرنده‌ها گوش بسپارید و برای خود قهوه‌ای دم کنید. سرانجام، روزنامه مورد علاقه‌تان را باز کنید. 10دقیقه را صرف خواندن گزارش عمقی در مورد اتفاقی که افتاده بکنید. همین! شما هیچ چیزی از دست نداده‌اید نسبت به دوستانی که تمام روز را پای تلویزیون نشسته بودند تا خبرهای تازه را دریافت کنند. در واقع، شما الان اطلاعات بیشتری هم نسبت به آنها دارید؛ زیرا در طول ساعاتی که خود را از ورطه خبررسانی لحظه به لحظه رها کردید با انبوهی از اطلاعات نادرست بمباران نشدید. شما کمتر دچار آشفتگی شدید، بیشتر استراحت کردید و مغزتان تمیزتر است.
اخبار فوری، فوت شده‌اند. این شفاف‌ترین درسی است که می‌توان از ماجرای خبررسانی بوستون گرفت. هر دو رسانه قدیم و جدید نتوانستند به درستی کار کنند... سی‌ان‌ان و آسوشیتدپرس روز چهارشنبه به غلط خبر دادند که یک فرد مظنون در انفجار بوستون دستگیر شده است. مردم در شبکه اجتماعی ردیت و نویسندگان نیویورک‌پست، به اشتباه روی بچه‌هایی بی‌گناه دست گذاشتند. حتی ردیتی‌ها نظریه‌ای دادند مبنی بر اینکه دانشجویی از دانشگاه براون که به مدت یک ماه است به دانشگاه نیامده، یکی از بمب‌گذاران بوده است. این ماجرا در توئیتر به یک موج خبری تبدیل شد و حتی بی‌سیم‌های پلیس هم مرتباً اسم آن دانشجو را تکرار می‌کردند. من نیز به عنوان یک خبرنگار، هیجان‌زده از دریافت چنین خبری، نام دانشجوی دانشگاه براون را به عنوان یکی از مظنونان در توئیتر گذاشتم؛ کاری که صبح روز بعد به شدت احساس بدی نسبت به آن پیدا کردم. هرچند که افراد دیگری در ردیت هم دچار همین احساس شدند اما دیگر به حیثیت آن دانشجو لطمه‌ای شدید وارد شده بود.
در هفته اول اطلاع‌رسانی در مورد بمب‌گذاری در بوستون، سی‌ان‌ان بارها به دلیل ارائه اطلاعات اشتباه مورد سرزنش قرار گرفت؛ مثلاً اینکه چرا در مورد خبر دستگیری مظنون سیاه‌پوست، به اندازه کافی تحقیق نکرده و اعتبار منبع خبری را نادیده گرفته است. این نوع اتفاق‌ها عموماً با ضعف‌های ذاتی رسانه‌های کابلی در ارتباط است. از آنجا که مجریان شبکه‌های تلویزیونی باید زمان پخش را به طور مداوم پر کنند و می‌خواهند که از رقیبان خود نیز جلوتر باشند، تمایل دارند که به حدس و گمان روی آورند و هر خبری را که از منابع‌شان می‌شنوند، پیش از اطمینان از صحت و امکانش روی آنتن پخش ببرند. در این مورد، خیلی از کسانی که از رسانه توئیتر استفاده می‌کردند، معتقد بودند که توئیتر بهتر عمل کرد. اما یک روز بعد، اهالی توئیتر هم درست همان اشتباه را مرتکب شدند. توئیتری‌ها علاوه بر شناسایی اشتباه یکی از دانشجویان دانشگاه براون به عنوان مظنون، در پنج‌شنبه شب که ماجرای تعقیب و گریز پلیس را پیگیری می‌کردند، نتوانستند دقیقاً بگویند که یک یا هر دو مظنون دستگیر شده‌اند، آیا زنده‌اند و آیا سیاه‌پوست هستند؟ خنده‌دار اینکه خیلی‌ها در توئیتر، سی‌ان‌ان را مسخره می‌کردند که از ماجرا عقب مانده است، یعنی نتوانسته خبر را به همان شکلی دنبال کند که در توئیتر دنبال می‌شد.او در مورد دو رسانه توئیتر و سی‌ان‌ان نوشته است: تفاوت عمده به خاطر تفاوت این دو رسانه نیست. یعنی نمی‌شود گفت که توئیتر نسبت به سی‌ان‌ان راهی بهتر برای دنبال کردن خبرهاست یا برعکس. مشکل واقعی این است که هم توئیتر و هم سی‌ان‌ان حالا به تکنولوژی‌هایی وابسته‌اند که امکان تعقیب خبرهای فوری را در آن واحد فراهم می‌کند. ما آنقدر خبرها را به سرعت از موبایل‌ها و گزارش‌های شاهدان عینی و بی‌سیم‌های پلیس دریافت می‌کنیم که مجالی برای ارزیابی آنها نمی‌یابیم. زندگی واقعی خیلی آهسته‌تر از این تکنولوژی‌ها در جریان است. شکاف بزرگی وجود دارد میان واقعیت‌ها و فهم آنها، پیدا کردن چند تصویر در اینترنت و تلاش برای اینکه این تصاویر چگونه می‌توانند به ماجرا مرتبط باشند. آنچه سبب پر کردن این شکاف می‌شود، حدس و گمان است. هم در توئیتر و هم در رسانه‌ای کابلی مثل سی‌ان‌ان، مردم عموماً اطلاعات ریز ریز را دریافت می‌کنند و در مورد انبوه احتمالات ممکن، بلند بلند فکر می‌کنند. آنها هدف را اشتباه می‌گیرند و نهایتاً هر انسان بی‌گناهی را در مظان اتهام قرار می‌دهند.
هر کسی دوست دارد خبرهای فوری و مهم را خیلی سریع دریافت کند. اما بگویم که دفعه بعد اگر اتفاقی افتاد، من از توئیتر استفاده نمی‌کنم!
  در جدیدترین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات خردادماه 92- و در همین مورد یادداشتی از نگین حسینی با عنوان نگاهی به پوشش خبری بمب‌گذاری بوستون در رسانه‌های آمریکا؛ سرعت منهای صحت را بخوانید.
این ماهنامه از طریق سایت www.prshop.ir قابل تهیه است.

 

کد: 457
نویسنده خبر: ماهنامه مدیریت ارتباطات
 
تصاویر مرتبط
  • خبرهای فوری، فوت شده‌اند!
امتیاز بندی

در حال حاضر هیچ نظری ارسال نشده است
ارسال نظر:

نام (الزامی)

ایمیل (الزامی)

وب سایت

Enter the code shown above:


چاپ  

گفتگو های ویژه


  Copyright 2009-2012 by cmmagazine Design & Support: 7TABLIGH