زمانی که دانشآموز در خانه تنها و منزوی است، ممکن است اینگونه فکر کند که فقط اوست که دچار مشکل است. حال آنکه حضور در جمع موجب میشود که درک کند این فقط مسئلۀ او نیست و دیگران نیز ممکن است چنین مشکلی داشته باشند.
دانشآموز دچار یک انزوای اجتماعی میشود و امکان کسب مهارتهایی که کودک به آنها نیازمند است، از بین میرود. از سوی دیگر فضای خانه، حتی نیازهای فیزیکی و جسمانی کودکان را هم برآورده نمیکند؛ فضاها کوچک است، افراد دیگر در خانه حضور دارند و با توجه به حضور دیگران در فضایی که دانشآموز باید درس بخواند، کشمکشهایی ایجاد خواهد شد.
در چنین شرایطی والدین نیز به جای والدگری، نقش ناظم را بر عهده میگیرند و مجبور میشوند انضباطی را در محیط خانه برقرار کنند. در واقع چرخۀ معیوبی را شاهد خواهیم بود که در آن دانشآموز با والدین مقابله و لجبازی میکند
🗞مطلبی که خواندید بخشی از گزارشی با عنوان «تاریکی روان پشت صفحههای روشن» است که در شماره ۱۹۲ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
