زمان شنیدن مردم
سیاستِ اتصال
بحران خاموش روابط عمومی ایران
مدیران آیندهساز، رابطه میسازند؛ سرمایه عاطفی، مزیت پنهان سازمانها
آیا دیپلماسی دیجیتال میتواند از کشورهای کوچک، بازیگران بزرگ بسازد؟
بحران تازه «نابینایی ارتباطی»
انزوای اجتماعی، پیامد روانی آموزش مجازی
چگونه طرحواره «شاگرداولی» به بحران معنا در نظام آموزشی تبدیل شد؟
هفتۀ روابط عمومی سال ۱۴۰۵ در حالی برگزار میشود که فعالان این حوزه یکی از دشوارترین دورههای حرفهای خود را پشت سر گذاشتهاند.
یکصد و نود و دومین ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد. این شماره تازه ماهنامه سه پرونده خواندنی دارد؛ پروندههایی درباره حمله به کتابخوانی در شبکه اجتماعی ایکس، دیپلماسی دیجیتال و واکاوی اجتماعی و روانشناختی آموزش آنلاین.
اگر در گذشته بازاریابی صرفاً بر ویژگیهای عملکردی محصول تمرکز داشت، امروزه برندها باید جایگاه خود را در اکوسیستم اجتماعی تعریف کنند.
قطع اینترنت به سوژگی محدودشده ایرانی بیشتر دامن میزند
هنگام نوشتن این یادداشت هنوز تصوری از میزان جانباختگان اعتراضاتی که مصادره و به بلوا تبدیل شد، در دسترس نیست.
«آب مایۀ حیات است»، امروز دیگر نه یک شعار، که واقعیتی ملموس و بحرانی است که ایران را درنوردیده است.
موسیقی در ایران پیش و بیش از اینکه به مثابه یک هنر نسبتی با اعتراض داشته باشد، خود یک سوژۀ مورد مناقشه در طول تاریخ بوده که منازعاتی در سطوح مختلف روابط قدرت را نمایندگی کرده است.
یکصدوهشتادوهشتمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی دو پرونده خواندنی دارد. در ادامه نگاهی داریم به پروندهای با موضوع آزار جنسی آنلاین و پرونده دیگری درباره نقش جدید برندها در جهان قطبیشده.
گفتوگو با بهرام دبیری، نقاش معاصر به مناسبت اهدای آثارش به موزه هنرهای معاصر
وقتی به جلد ماهنامۀ مدیریت ارتباطات نگاه میکنید، گویا دعوتنامهای برای یک دوئل فکری دریافت کردهاید؛ دوئلی نه با شمشیر، بلکه با مفاهیم، ایدهها و پرسشهای عمیق.
پانزدهمین سالگرد انتشار ماهنامۀ «مدیریت ارتباطات» را باید نهتنها یک نقطهعطف در تاریخ یک رسانۀ تخصصی، بلکه نشانهای روشن از ایستادگی، تعهد و استمرار در مسیری دانست که کمتر نشریهای توانسته با چنین کیفیت و ثباتی در آن گام بردارد.
امیرعباس تقیپور عزیز از من خواست برای پانزدهمین سال انتشار نشریۀ ماهنامۀ مدیریت ارتباطات مطلبی بنویسم. برای من که یکی، دو بار در این نشریه مطلب نوشته و سعی کردهام تا جایی که میشود مطالب آن را دنبال کنم، دعوتی از سر لطف و محبت بود و این مطلب نتیجۀ آن است.