بر مبنای همین انگاره، کشورهای کوچک و متوسط (نظیر سوئد، هلند، مکزیک، استرالیا) پیشگام پذیرش دیپلماسی دیجیتال شدهاند؛ چراکه آن را فرصتی راهبردی برای «اثرگذاریِ فراتر از وزن» در عرصۀ بینالمللی میپندارند.
در واقع، این کشورها امیدوارند از طریق فضای مجازی، خلأهای ناشی از محدودیت قدرت سخت خود را جبران کنند. اما فناوری دیجیتال منبع مستقلی از قدرت نیست که خلأهای قدرت سخت یا نرم را پر کند، بلکه پلتفرمی است که از طریق آن، سایر اشکال قدرت برای اهداف سیاست خارجی بازنمایی میشوند.
منبع: آکادمی آمریکایی برلین
🗞مطلبی که خواندید بخشی از مقالهای با عنوان «فرار از تلۀ ماکیاولی» است که در شماره ۱۹۲ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
