این شماره تازه ماهنامه سه پرونده خواندنی دارد؛ پرونده‌ای درباره غائله حضور هزاران نوجوان در ایران‌مال برای دیدار با یک یوتیوبر، صفحاتی به یاد تژا میرفخرایی، استاد علوم ارتباطات و پرونده‌ای درباره بررسی روندهایی که آرام‌آرام قواعد بازی میان انسان، رسانه و فناوری را تغییر می‌دهند.
چه کسی از نیما تکیدو می‌ترسد؟
پرونده ویژه این شماره با عنوان «چرا قهرمانان نسل جدید برای ما غریبه‌اند؟» به حضور هزاران نوجوان و جوان نسل زد و آلفا برای دیدار با نیما تکیدو در ایران‌مال می‌پردازد. این ماجرا بیش از آنکه فقط یک تجمع پرحاشیه یا واکنشی به محبوبیت یک یوتیوبر باشد، تصویری از تغییرات فرهنگی و رسانه‌ای نسل جدید به دست می‌دهد. نسلی که بخش مهمی از سرگرمی، ارتباط و تجربه جمعی خود را در شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های آنلاین پیدا کرده است. چرا چهره‌هایی که برای نوجوانان آشنا و اثرگذارند، برای بسیاری از بزرگسالان و نهادهای فرهنگی ناشناخته‌اند؟ چنین فاصله‌ای میان رسانه‌های رسمی و زیست واقعی نسل زد و آلفا چگونه شکل گرفته است؟
در این پرونده در گفت‌وگو و مجموعه یادداشت‌هایی این موضوع را از منظر جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و نقش رسانه بررسی کرده‌ایم که به جای برچسب‌زنی‌های «کم‌ارزش» و «مبتذل» به علایق نسل جدید، چگونه می‌توان باب گفت‌وگو را با آنها باز کرد؟
هنوز روزنامه‌نگار
خبر دیگر فقط از مسیر تحریریه‌ها به مخاطب نمی‌رسد. شبکه‌های اجتماعی، هوش مصنوعی و انبوه تولیدکنندگان محتوا، مرز میان خبر و اطلاعات جعلی را کمرنگ کرده‌اند و جایگاه خبرنگار را بیش از گذشته در معرض بازتعریف قرار داده‌اند. در چنین فضایی، ارزش روزنامه‌نگاری بیش از سرعت انتشار، به راستی‌آزمایی، دسترسی، شناخت زمینه و توانایی روایت‌کردن گره خورده است. برای خبرنگار ایرانی که هم‌زمان با بحران اعتماد و محدودیت‌های رسانه‌ای روبه‌روست، حفظ هویت حرفه‌ای دشوارتر شده است. شاید درست در همین نقطه باید دوباره از هویت حرفه‌ای خبرنگار پرسید.
پرونده دیگر این شماره با عنوان «هنوز روزنامه‌نگار» با مجموعه یادداشت‌هایی از روزنامه‌نگاران، جایگاه خبرنگاری در عصر شبکه‌های اجتماعی و هوش مصنوعی را بررسی می‌کند.
یادِ استاد
در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات صفحاتی به تژا میرفخرایی، استاد علوم ارتباطات که به‌تازگی درگذشت، اختصاص داده شده است. استادی که خبر را به مثابه گفتمان تعریف می‌کرد و نشان می‌داد که روزنامه‌نگاران، نه بازتاب‌دهندگان منفعل، که سازندگان فعال معنا هستند. همکارانش او را «الماس علوم ارتباطات» خواندند و شاگردانش، تدریس دقیق و سخت‌گیرانه‌اش را با تعبیر «دلهرۀ شیرین» به یاد دارند. پرونده «یادِ استاد» با مجموعه یادداشت‌ها و گزارشی، زندگی، اندیشه و راه پرپیچ‌وخم او را بازخوانی می‌کند.
بازنگری در قواعد بازی
سلسه گزارش‌های این شماره از بررسی روندهای جهانی در دنیای فناوری و ارتباطات، به دو تحول مهم در تقاطع فناوری، رسانه و عاملیت انسانی می‌پردازد؛ از ورود هوش مصنوعی به صنعت سینما و تغییر جایگاه مؤلف تا تصمیم فرانسه برای محدودکردن دسترسی کودکان به شبکه‌های اجتماعی. این دو اتفاق، پرسش‌هایی درباره استقلال انسان، حقوق کودک، آزادی بیان و نفوذ الگوریتم‌ها پیش می‌کشند و تصویری از جهانی ارائه می‌دهند که فناوری بیش از همیشه در حال بازتعریف قواعد آن است.
بدیل‌هایی برای مکث
امیرعباس تقی‌پور، مدیرمسئول ماهنامه در سرمقاله شماره ۱۹۵ با عنوان «قدرت در عصر شبکه» به جابه‌جایی منابع قدرت از مالکیت به کنترل جریان اطلاعات، توجه و معنا و نقش شبکه‌ها، الگوریتم‌ها و هوش مصنوعی در شکل‌دهی به افکار عمومی می‌پردازد.
همچنین علی ورامینی، سردبیر ماهنامه در مقاله «بدیل هایی برای مکث» درباره غائله نیما تکیدو و حضور هزاران نوجوان در ایران‌مال، نوشته است که به جای تخطئه سلیقه باید به فضاها و امکان‌هایی برای سر بیرون آوردن نسل‌های جدید از گوشی فکر کرد.
همچنین در شماره تازه مدیریت ارتباطات مروری داریم بر نقش‌‌های چندگانۀ پلتفرم تلگرام و تجربۀ کاربران ایرانی به مناسبت ۱۳امین سالگرد تأسیس این پیام‌رسان. مطالبی هم به بررسی ذائقۀ هنری و آسیب‌شناسی تغییر سلیقۀ عمومی مخاطبان، تبدیل‌کردن فناوری به یک امر مطلق و جایگزین‌کردن آن با پذیرش ناتمامی و آسیب‌های بسیار رایج نثر و زبان فارسی اختصاص دارد.
ماهنامه «مدیریت ارتباطات» به شما کمک می‌کند که از جهان جدید، جهان ارتباطات سر در بیاوردید.
🗞️ می‌توانید این شماره ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
