در روزهای بحران، ارتباطات فقط یک فناوری نیست

در روزهایی که کشور شرایط جنگی را تجربه می‌کرد، بسیاری از مردم فقط می‌خواستند زندگی متوقف نشود؛ خدمات برقرار بماند، ارتباطات قطع نشود و کسب‌وکارها بتوانند به فعالیت ادامه دهند. درست در همین لحظات است که نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات، از یک ابزار روزمره فراتر می‌رود و به بخشی از تاب‌آوری کشور تبدیل می‌شود. برای ما در پارک فناوری اطلاعات و ارتباطات، آن روزها بیش از هر چیز یادآور یک مسئولیت بود؛ مسئولیت حفظ پایداری زیست‌بومی که هزاران جوان متخصص، شرکت فناور و کسب‌وکار نوآور به آن وابسته‌اند.
در همان روزهای ابتدایی، یک نگرانی جدی وجود داشت؛ اگر زیرساخت انرژی دچار اختلال شود، چه بر سر شرکت‌ها و فعالیت‌های فناورانه خواهد آمد؟ بسیاری از کسب‌وکارهای حوزه ICT حتی چند ساعت توقف را تاب نمی‌آورند. به همین دلیل، تأمین، نصب و راه‌اندازی دیزل‌ژنراتورهای برق اضطراری با ظرفیت حدود دو مگاوات، به یکی از فوری‌ترین و مهم‌ترین اقدامات پارک تبدیل شد. این فقط نصب چند تجهیز نبود؛ تلاشی بود برای اینکه چراغ فعالیت شرکت‌های فناور خاموش نشود و جریان خدمات و نوآوری ادامه پیدا کند.
اما بحران فقط زیرساخت‌ها را تهدید نمی‌کند؛ امید را هم هدف می‌گیرد. در جلساتی که با مدیران شرکت‌های فناور برگزار می‌شد، بیش از هر چیز یک دغدغه مشترک شنیده می‌شد؛ اینکه چگونه می‌توان در شرایط بی‌ثبات، حرکت را ادامه داد. همان‌جا بود که تدوین بسته‌های حمایتی ویژه شرکت‌های فناور شکل گرفت؛ نه صرفاً به‌عنوان یک برنامه اداری، بلکه به‌عنوان پیامی روشن به شرکت‌ها که در این مسیر تنها نیستند.
در میان همه نگرانی‌ها، تصمیم گرفتیم یک اصل را فراموش نکنیم؛ اینکه توسعه نباید متوقف شود. شاید طبیعی‌ترین واکنش در شرایط بحران، عقب‌نشینی از برنامه‌های توسعه‌ای باشد، اما آینده را نمی‌توان به روزهای آرام موکول کرد. به همین دلیل، ایجاد و راه‌اندازی مراکز نوآوری و فناوری پارک در استان‌های مختلف کشور با جدیت ادامه یافت.
حاصل این مسیر، ایجاد، تجهیز و راه‌اندازی ۸ مرکز نوآوری و فناوری در استان‌های مختلف کشور بود؛ مراکزی که با هدف استقرار و پشتیبانی از واحدهای فناور و حمایت متوازن از کسب‌وکارهای حوزه ICT شکل گرفتند. برای ما، این مراکز فقط چند ساختمان یا فضای کاری نیستند؛ نشانه‌ای هستند از اینکه فرصت نوآوری نباید محدود به تهران و چند شهر بزرگ بماند. جوان خلاق در شهرهای دیگر نیز باید سهمی برابر از آینده اقتصاد دیجیتال کشور داشته باشد.
روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی، امسال برای ما فقط یک مناسبت تقویمی نیست. یادآور این واقعیت است که در جهان امروز، ارتباطات صرفاً فناوری نیست؛ بخشی از امنیت، آرامش و تاب‌آوری کشورهاست. آنچه در این روزها بیش از هر چیز امیدبخش بود، ایستادگی و انگیزه نسل جوان فناور کشور بود؛ نسلی که نشان داد حتی در دل بحران نیز می‌توان چراغ نوآوری را روشن نگه داشت و آینده را ساخت.