▪️ ما يک انسداد کلان گفت‌وگويي در جامعه داريم و امروزي هم نيست، مربوط به ۴۰ سال گذشته هم نيست، اما در ۴۰ سال گذشته بيش از پيش شدت يافته است. در جامعه استبدادي هرگز گفت‌وگو نمي‌تواند رخ دهد؛ چراکه برابري طرفين، روحية مشارکت‌جويانه و به رسميت شناختن طرف مقابل در چنين جامعه‌اي وجود ندارد. سلطان و حاکم فقط مي‌خواهد خودش حرف بزند و ديگران نه! در طول تاريخ ايران چنين بوده است.
▪️ بعد از مهسا ما ديديم که همه گفتند بايد باب گفت‌وگو ايجاد شود، ولي کمي که از التهاب اعتراضات گذشت، انگار همگي فراموش کردند. در مورد سال ۱۳۸۸ نيز چنين بود.
▪️به شيوه‌هاي مختلفي مي‌توان گفت‌وگو را سرکوب کرد. يکي از اين شيوه‌ها، شعار «بياييد گفت‌وگو کنيم» است که يکي از ترفندهاي قديمي و کلاسيک حکومت‌هاي استبدادي است.
???? بخشی از گفت‌وگوی امیرعباس تقی‌پور، مدیر مسئول ماهنامهٔ مدیریت ارتباطات با دکتر حسن نمکدوست، استاد علوم ارتباطات، دربارهٔ گفت‌وگو. قابل ذکر است که این گفت‌وگو، در تاریخ ۳۰ مهرماه سال ۱۴۰۲، در شماره ۱۶۱ ماهنامه منتشر شده است.
