مشکلات مزمن سالهای گذشته -از تحریمهای اقتصادی و شکافهای سیاسی ناشی از تندرویهای جناحی گرفته تا کاهش مشارکت مردم در بزنگاهها- در سال گذشته با دو جنگ تحمیلی ۱۲ و ۴۰ روزه، تورم فزاینده، اختلال در اینترنت داخلی و قطع اینترنت بینالملل همراه شد؛ شرایطی که بیتردید بر عملکرد روابط عمومیها و کیفیت ارتباط سازمانها با مخاطبان تأثیر گذاشت.
در چنین فضایی، روابط عمومیهای بخش دولتی کوشیدند متناسب با سیاستهای کلان، تداوم خدمات و اطلاعرسانی را حفظ کنند. روابط عمومیهای بخش خصوصی نیز با تکیه بر خلاقیت و ابتکار، و با کمترین هزینۀ مادی و معنوی، تلاش کردند اعتماد مخاطبان را حفظ کنند و پاسخگوی نیازهای فوری باشند؛ از حفظ اعتبار برند تا استمرار فروش در میانۀ بحران.
در مقابل، نهادهای صنفی روابط عمومی نتوانستند نقشی درخور شرایط ایفا کنند. غیبت در لحظات حساس، نبود هماهنگی و ناتوانی در دفاع از منافع حرفهای، از نقاط ضعف جدی این یک سال بود؛ ضعفی که لازم است در نشستها و گفتوگوهای تخصصی با دقت آسیبشناسی شود.
اکنون که در شرایط آتشبسی شکننده به سر میبریم، آیندهای دشوارتر پیش روی روابط عمومیها قرار دارد. تداوم بحرانهای امنیتی و اقتصادی ضرورت آمادگی حرفهای را بیش از هر زمان دیگری آشکار کرده است. در این میان، مستندسازی دقیق تجربههای یک سال گذشته ـ از اقدامات موفق تا ناکامیها و درسهای آموختهشده ـ ضرورتی راهبردی است. بدون این حافظۀ حرفهای، نه میتوان برای آینده برنامهریزی کرد و نه از تجربههای بیسابقۀ امروز برای مواجهه با بحرانهای فردا بهره گرفت.
شورای سیاستگذاری هفتۀ روابط عمومی، فارغ از ارزیابی عملکرد یک سال گذشته، مصرع «منم که شهرۀ شهرم به عشق ورزیدن» را بهعنوان شعار این مناسبت برگزیده است. تأکید بر عشق و امید حرفهای، پاسخی است به نیاز امروز جامعه برای تابآوری، بازسازی و حفظ پیوند میان نهادها و مردم.
روابط عمومی امروز بیش از هر زمان دیگری به عشق، حافظه و آمادگی نیاز دارد؛ عشقی برای ماندن، حافظهای برای آموختن و آمادگیای برای آیندهای که همچنان ناپایدار و پرچالش است. اگر این سه در کنار یکدیگر قرار گیرند، انتخاب امسال میتواند به نقطهعطفی در بازتعریف نقش روابط عمومی در ایران تبدیل شود.
🗞 مطلبی که خواندید در شماره ۱۹۲ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
