6
شمارۀ 147 ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد

آیا دوران «هومواکانت» رسیده است؟

  • کد خبر : 6941
  • 31 مرداد 1401 - 11:45
آیا دوران «هومواکانت» رسیده است؟
شمارۀ ۱۴۷ ماهنامۀ مدیریت ارتباطات با پروندۀ ویژه‌ای دربارۀ یوزِرشدگی انسان مدرن و همچنین پرونده‌ای دربارۀ «تعزیه» و نسبت آن با امروز هنر و جامعۀ ایرانی به مدیر مسئولی امیرعباس تقی‌پور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد.

به گزارش ما آنلاین، به نقل از روابط‌عمومی ماهنامه مدیریت ارتباطات، در ادامه مروری اجمالی بر مطالب این شماره خواهیم داشت:

آیا دوران «هومواکانت» رسیده است؟

مجموع  شرایط امروزی و آنچه از آینده برمی‌آید، این اجازه را به ما می‌دهد که بتوانیم قائل به تولد گونه‌ای نوین از انسان یا دست‌کم زایش و تولد چهره یا شخصیتی خاص از انسان در فضای مجازی باشیم؛ موجود یا هویتی که می‌توان آن را «هومواکانت» نامید، همچنان که برخی جامعه‌شناسان مثلاً از «هوموآکادمیکوس» (انسان دانشگاهی) یا «هوموفابر» (انسان سازنده) یاد کرده‌اند. «هومواکانت» نیز انسان به مثابۀ اکانت یا حساب کاربری است؛ وجهی از شخصیت انسان به‌عنوان یک اکانت یا حساب کاربری یا شاید بتوان گفت گونه‌ای از انسان که یک کاربر و اکانت اینترنتی است. در این پرونده گفتارها و نوشتارهایی از دکتر بابک زمانی، مصطفی سلیمانی، محسن آزموده، حسین حسنی، حامد طاهری‌کیا، مریم بهریان و… می‌خوانید.

نسیم غربی، توفان فترت و افول تعزیه

تعزیه روزگار عجیبی را از سر گذرانده؛ از روزهای رونق و شکوفایی تا ممنوعیت و تبعیدش از شهرهای بزرگ. در مسیر چندصدساله‌اش، با تکیه بر آیین‌های نمایشی ایرانی پا گرفت، تکامل یافت، ریشه‌دار شد و رو به فراموشی رفت تا برسد به امروز که نگاه غالب به آن نمایشی آیینی و موزه‌ای است. اما چرا تعزیه هنوز و برای امروز ما، مهم است؟ آیینی که زلفش با سوگواری‌های محرم و دوگانۀ خیر و شر گره خورده، چگونه می‌تواند مدرن شود و حیاتش را در ساحت دیگری از جهانِ تئاتر ادامه دهد؟ برای پرداختن به این چرایی نگاهی به تاریخ تعزیه از زمان پیدایش آن تا امروز، دوران اوج و افول و پیوندش با حیات اجتماعی و سیاسی ایرانیان داشته‌ایم.

بهروز غریب‌پور، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر در یادداشتی به این گونۀ نمایشی اشاره داشته؛ کسی که خود، یک دهه است اپرایی عروسکی از آن را روی صحنه می‌آورد. علاوه بر او، علی‌اصغر دشتی هم در گفت‌وگویی تفصیلی، به مفهوم پیوند تعزیه با اکنون پرداخته است؛ دشتی که علاوه بر پژوهش روی مفهوم تعزیه، از ساختار آن در چند تئاتر خود هم بهره گرفته، وظیفۀ تعزیۀ امروزی را خلاص‌شدن از مطلق‌گرایی می‌داند.

نوبتِ بومیان دیجیتال

از دیگر مطالب این شماره می‌توان به مقالۀ بلند فرهاد محرابی، پژوهشگر فلسفۀ سیاسی و ادبیات تطبیقی با نام «حقیقت، کابوس حاکمان است» اشاره کرد. او در این یادداشت تبیین می‌کند که  چرا پرونده «آسانژ» مهم‌ترین پرونده مطبوعاتی-سیاسی عصر ماست؟ اشکان قشقایی به روال چند شمارۀ اخیر در صفحۀ «جعبۀ سفید» از اهمیت ساز‌و‌کارهای متحرک و منعطف معماری و نقش ارتباطی آنها گفته است. امیر جدیدی در صفحۀ یک عکس، یک روایت، از جلد مجلۀ «ووگ» و عکس جلد همسر زلنسکی روی این نشریه نوشته و اینکه چطور گردش سرمایه به هر طریقی مسیر خود را پیدا می‌کند. همچنین مسعود کریمی و یحیی احمدی، پژوهشگران ارتباطات در مقاله‌ای با نام «نوبتِ بومیان دیجیتال» نگاهی به ماهیت و الزامات حکمرانی سایبری در نسل Z داشته‌اند.

از دیگر نویسندگان این شماره می‌توان به مسعود سپهر، رضا صائمی، نیوشا طبیبی و مهدی آزموده اشاره کرد. اعضای تحریریه این شماره شامل حسن نمکدوست تهرانی، سبا حیدرخانی، امیر جدیدی، مسعود شاه‌حسینی، محسن آزموده، آرمین هاشمی، ابوالفضل رجبی و محسن محمودی می‌شوند و رئیس شورای سیاست‌گذاری: سید غلامرضا کاظمی‌دینان، ️مدیر اجرایی و هماهنگی: بهنام تقی‌پور، طراح جلد: جلیل نوربخش، گرافیک: نگار آشتیانی، روابط‌ عمومی: یگانه قاسمی هستند.

شماره 147ماهنامه مدیریت ارتباطات را می‌توان از فروشگاه‌ دیجی‌کالا یا نسخه الکترونیک تمامی شماره‌ها را از مگیران و طاقچه خریداری کرد. علاقمندان جهت تهیه نسخه فیزیکی یا دریافت اشتراک می‌توانند با شماره 021۸۸۳۵۶۴۳۶ تماس بگیرند.

انتهای پیام

لینک کوتاه : https://cmmagazine.ir/?p=6941
  • ارسال توسط :

ثبت دیدگاه