تصویرِ ناتمام
درگذشت «تژا میرفخرایی»، استاد ارتباطات
آینده در غیاب کلاسهای درس
چگونه «منوتو» قواعد بازی در تلویزیون فارسیزبان را تغییر داد؟
قربانیانی که در آمارها غایباند
تعزیه یک اپرای کامل است
اهمیت رسانهها در دوران پساجنگ؛ چرا بدون رسانههای نیرومند بازسازی ممکن نیست؟
از اقتصاد توهم تا سونامی دیپفیکها
ما باید به این باور برسیم که اعتماد عمومی، زیرساخت نامرئی توسعه است. اگر قرن بیستم، قرن ماشین، سرمایه و ساختار بود، قرن بیستویکم قرن رابطه، اعتماد و تابآوری انسانی است.
دکتر حمید شکری خانقاه با ارائه مدل «نابینایی ارتباطی»، به عنوان پارادایم خاموشی که سرمایه اجتماعی را میبلعد، معتقد است این مفهوم، صرفاً یک استعاره ادبی یا یک هشدار اخلاقی نیست؛ بلکه مدلی تحلیلی برای فهم یکی از مهمترین بحرانهای عصر جدید است.
همزمان با هفته روابط عمومی ۱۴۰۵، دکتر حمید شکری خانقاه در یادداشتی با عنوان «روابط عمومی هوشمند؛ از انتشار خبر تا مهندسی اعتماد» به بررسی تحول نقش روابط عمومی در عصر جدید پرداخته و تأکید کرده است که آینده سازمانها در گرو اعتمادسازی، مدیریت ادراک و بهرهگیری هوشمندانه از فناوریهای نوین ارتباطی است.
متخصصان روابطعمومی به طور مستمر و به بهانههای مختلف و در بازخورد به رویدادهای و تغییرات مهم جهانی، فرصتی برای بازنگری در نقش و مسئولیتهای این حرفه فراهم میآورند.
پیشرفت فناوری هوش مصنوعی از آینده تا به امروز، ما را به طور فزایندهای وسوسه میکند که به ماشینها برای حمایت عاطفی و همراهی رویآوریم.
اعتماد اولویت اول روابطعمومی است. تزلزل اعتماد معمولاً از عدم همدلی با دیگران آغاز میشود که میتواند منجر به اختلال در ارتباطات، ارتباطات نادرست و ناقص، نابردباری و کاهش تحمل و درک صحیح دیگران و اجتناب از حمایت، احساس انزوا و تنهایی و یاس اجتماعی، عدم مشارکت و ایجاد قضاوتهای نادرست درباره نیتها و رفتارهای مسئولان و مدیران شود.