شمارۀ 175 ماهنامۀ مدیریت ارتباطات که با مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی اخیرا منتشر شده است در پروندۀ اصلیاش به مسئله از منظر علوم انسانی میپردازد. در ادامه نگاهی میکنیم به مطالب منتشرشده در این شماره.
محورهای دهمین کنفرانس روابطعمومی و صنعت که با موضوع اصلی «نقش روابطعمومی در مدیریت بحران ناترازیها و توسعه صنعتی» در تاریخ 27 بهمنماه 1403 برگزار میشود، منتشر شد.
ستاد برگزاری دهمین کنفرانس روابط عمومی و صنعت، اسامی اعضای کمیته علمی این رویداد را اعلام کرد.
دهمین کنفرانس روابطعمومی و صنعت با موضوع اصلی «نقش روابطعمومی در مدیریت بحران ناترازیها و توسعه صنعتی» در تاریخ ۲۷ بهمنماه ۱۴۰۳ برگزار میشود.
روابط عمومی هر سازمانی، دو نقش عمده دارد؛ هم باید از منافع سازمان خود دفاع کند و هم باید مدافع حقوق ذینفعانش باشد. حق این است که حقوق سازمان و ذینفعان در یک مسیر و جهت باشد، اما واقعیت چیز دیگری است؛ بسیاری مواقع این دو، در تقابل با یکدیگر قرار میگیرند و کار روابط عمومی بسیار سخت میشود.
دربارۀ اونلیفنز که به کاربران محبوب دیگر شبکههای اجتماعی وعده کسب درآمد آسان میدهد
این کتاب با عنوان اصلی راهنمای سواد رسانهای انتقادی که به نویسندگی داگلاس کلنر و جف شر و با ترجمه ناصر اسدی به بازار کتاب عرضه شده، شامل شش فصل و ۱۹۶ صفحه است. این کتاب تازهترین کتاب در حوزه سواد رسانهای است که از سوی انتشارات سیمای شرق به عرصه فرهنگ و جامعه علمی ارائه شده است.
در یک پژوهش جامع و نوآورانه، دکتر مریم خرسند، به بررسی نقش فعالان مجازی (اسلکتیویستها) در مدیریت بحران کرونا در ایران پرداخته است.
بر اساس تعریف انجمن روابطعمومی؛ «روابطعمومی یک فرایند ارتباطی راهبردی است که روابط سودمند متقابلی بین مخاطبان درون و برونسازمانی و سازمان برقرار میکند».
به گزارش روابطعمومی انتشارات سیمای شرق، کتاب «رسانهها و جامعه» با عنوان فرعی «قدرت، پلتفرمها و مشارکت» نوشتهی نیکولاس کاراه با ترجمهی دکتر پویا نعمتاللهی از سوی این مؤسسه انتشاراتی به بازار نشر عرضه شد.
«نامها از کجا میآیند؟ برندسازی شخصی؛ راه بلندمدت دوستداشتنی» عنوان کتابی به قلم حسین گنجی است که شهریورماه امسال توسط انتشارات سیمای شرق منتشر و اکنون به چاپ دوم رسیده است.
من پست مدرنیسم را خوانش و فصل جدیدی از مدرنیته میدانم و به نوعی آن را خوداصلاحی منطقی مدرنیته بر خود برمیشمارم. شاید چارهای جز مرزبندی میان واژگان برای تسهیل انتقال پیام نباشد، بنابراین از دو واژه مدرن و پستمدرن نه به آن صورت که آنها را از منظر معرفتی به کار برم، بلکه صرفا جهت شفافیت بیشتر استفاده خواهم کرد.