نیچه معتقد بود که انسان حافظه و تاریخ دارد و گذشته را مدام با خود حمل میکند و اسیر آگاهی تاریخی میشود.
شماره ۱۹۰ و ۱۹۱ ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد. در ادامه نگاهی داریم به مطالب این شماره با موضوع دیاسپورای ایرانی، جنگ و رسانه و آثار قطعی اینترنت.
اگر در گذشته بازاریابی صرفاً بر ویژگیهای عملکردی محصول تمرکز داشت، امروزه برندها باید جایگاه خود را در اکوسیستم اجتماعی تعریف کنند.
قطع اینترنت به سوژگی محدودشده ایرانی بیشتر دامن میزند
آیا زمان آن فرا نرسیده است که «کنشگری شرکتی» را به مثابه یک «نُرم جدید» در دنیای کسبوکار بپذیریم؟
هنگام نوشتن این یادداشت هنوز تصوری از میزان جانباختگان اعتراضاتی که مصادره و به بلوا تبدیل شد، در دسترس نیست.
«آب مایۀ حیات است»، امروز دیگر نه یک شعار، که واقعیتی ملموس و بحرانی است که ایران را درنوردیده است.
موسیقی در ایران پیش و بیش از اینکه به مثابه یک هنر نسبتی با اعتراض داشته باشد، خود یک سوژۀ مورد مناقشه در طول تاریخ بوده که منازعاتی در سطوح مختلف روابط قدرت را نمایندگی کرده است.
در اوایل قرن شانزدهم پاپ ژولیوس دوم به بزرگترین هنرمند پیکرتراش و نقاش آن دوران سفارش ساخت مجسمههایی برای آرامگاه خودش میدهد.
ناصر فکوهی، مردمشناس و نویسنده، از نقش دولتها در کنترل شبکههای اجتماعی میگوید
اساساً ظهور اینترنت و شبکههای اجتماعی مفاهیمی را تغییر دادهاند.
حذف خیابان و جایگزینی آن با بزرگراه کاری بود که در تمامی قرن بیستم توسط کشورهای سرمایهداری و کمونیست در شرق و غرب عالم صورت گرفت و تلاش شد آن آشوب متحرک مابعد هوسمانی بهکلی از میان برداشته شود.
دیگر هیچکس تردیدی ندارد که وارد دنیایی جدید شدهایم و باید خود را با آن تطبیق بدهیم.