معمولاً رسم بر این است که در سالگرد تأسیس یا بزرگداشت یک نشریه، از مسیر دشوار طیشده در آن که طبیعتاً با گرفتاریها و مشکلات عدیدهای نیز همراه بوده، بنویسند و از این طریق، ثبات آن در مسیر پرسنگلاخی از حیات و ممات رسانهها در ایران را که عمدتاً اقتصادی و ایضاً فرهنگی از نوع سیاستگذاری کلان در این حوزه است، به مخاطب یادآوری کنند.
امیرعباس تقیپور عزیز از من خواست برای پانزدهمین سال انتشار نشریۀ ماهنامۀ مدیریت ارتباطات مطلبی بنویسم. برای من که یکی، دو بار در این نشریه مطلب نوشته و سعی کردهام تا جایی که میشود مطالب آن را دنبال کنم، دعوتی از سر لطف و محبت بود و این مطلب نتیجۀ آن است.
در ساحت دانش ارتباطات، استمرار در تولید محتوای کیفی، منسجم و روزآمد، نهفقط یک افتخار، که ضرورتی است برای نهادینهسازی سواد ارتباطی در لایههای مختلف جامعه.
15 سال ایستادگی کردید در مسیر پیچیده و پرفرازونشیب ارتباطات اما نهایتاً درخشیدید.
تردید ندارم این اظهار ژنرال برادلی، نویسندۀ داستان «یک سرباز» را که گفته است؛ «...ما راز اتم را به چنگ آوردیم و موعظه را به کوه افکندهایم.
چند ماهی بود که به واسطۀ علی حسنلو، مطالبی را برای ماهنامۀ مدیریت ارتباطات تهیه میکردیم.
کتاب «مدیریت ناب» نوشتهی هادی زمانی با ویراستاری یلدا شایستهفر، توسط انتشارات سیمای شرق منتشر شد.
آن روز که از شوق خود برای انتشار ماهنامهای به نام مدیریت ارتباطات حرف زدم، راستش نمیدانستم قرار است ۱۸۱ ماه بگذرد و ما هنوز اینجا باشیم.
یکصد و هشتاد و یکمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات با مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد. شماره تازه مدیریت ارتباطات همزمان شده با پانزدهمین سالگرد انتشار مستمر این نشریه تحلیلی، آموزشی و اطلاعرسانی که حاوی مطالبی خواندنی اعماز خاطرهبازیها، یادکردها، و گرامیداشت تلاشهای دستاندرکاران آن و جایگاهی که در دنیای ارتباطات و رسانه و روابط عمومی کسب کرده است.
در دوران پساجنگ، زمانی که آتش جنگ خاموش شده و صدای انفجار جای خود را به همهمه بازسازی و گاه هیاهوی شایعات داده است، مسئولیتهای سنگینی بر دوش مدیران ارتباطات در حوزه لجستیک قرار میگیرد.
پیش خودم می اندیشم که در این روزهای حساس که بی دلیل به میهن عزیزمان ایران، تهاجم ناجوان مردانه و تجاوز دیوانه وار می شود و در کنار خسارات مالی و تاسیساتی به راحتی خون عزیزانمان را به ناحق می ریزند، وظیفه ما چیست؟
در روزهایی که آسمان خاکستریست، زمین بیقرار است، و افقها پر از احتمال، چیزی فراتر از خبر، بیش از تحلیل، و مقدم بر واکنش، نیاز جامعه ماست: «معنا و آرامش».