بحرانها معمولاً از دل بیخبریها و ناآگاهیها بیرون میآیند. برخلاف آنچه عمده افراد تصور میکنند روابطعمومی و ارتباطات یک فرایند پیشینی است نه یک فرایند پسینی؛ به این معنا که روابطعمومی باید با نگاه پیشگیرانه، راهحلهای پیشدستانهای برای جلوگیری از بروز یک بحران ارائه دهد و بهجای واکنش، وارد کنش شود. اما متأسفانه آنچه در اکثر موارد از روابطعمومیها انتظار میرود و یا توسط روابطعمومیها انجام میشود این است که در زمان وقوع بحران، وارد عمل شوند.