زمان شنیدن مردم
سیاستِ اتصال
بحران خاموش روابط عمومی ایران
مدیران آیندهساز، رابطه میسازند؛ سرمایه عاطفی، مزیت پنهان سازمانها
آیا دیپلماسی دیجیتال میتواند از کشورهای کوچک، بازیگران بزرگ بسازد؟
بحران تازه «نابینایی ارتباطی»
انزوای اجتماعی، پیامد روانی آموزش مجازی
چگونه طرحواره «شاگرداولی» به بحران معنا در نظام آموزشی تبدیل شد؟
کسب، تولید و توزیع اطلاعات در شکلهای گوناگون و با اهداف متفاوت همواره به عنوان یکی از مهمترین نیازهایی قلمداد میشود که انسان را به تلاش و کوشش واداشته است. شکلگیری ارتباطات و مناسبات از آغاز تاکنون یکی از اقدامات اصلی برای برآورده ساختن این نیازها بوده است. این روند با اختراع چاپ و شکلگیری گسترده وسایل ارتباط جمعی ابعاد جدیدی یافت و با حضور رسانههای دیداری- شنیداری و مولتیمدیا توسعه یافت تا جایی که امروزه رسانهها به عنوان بازیگران اصلی در زندگی اجتماعی نقش ایفا میکنند و با توسعه فناوریهای ارتباطی گستردهتر هم میشوند.
علوم انسانی دارای ویژگیهای منحصر به فردی است، چرا که با مشخصههای انسانی سر و کار دارد، مشخصههایی که از یک کشور به کشور دیگر، از یک شهر به شهر دیگر، از یک جامعه به جامعه دیگر و حتی از یک فرد تا فرد دیگر تغییر میکنند.