زمان شنیدن مردم
سیاستِ اتصال
بحران خاموش روابط عمومی ایران
مدیران آیندهساز، رابطه میسازند؛ سرمایه عاطفی، مزیت پنهان سازمانها
آیا دیپلماسی دیجیتال میتواند از کشورهای کوچک، بازیگران بزرگ بسازد؟
بحران تازه «نابینایی ارتباطی»
انزوای اجتماعی، پیامد روانی آموزش مجازی
چگونه طرحواره «شاگرداولی» به بحران معنا در نظام آموزشی تبدیل شد؟
روابط عمومی در سیر تاریخی خود مسیری طولانی و پر فراز و نشیب را طی کرده است. به گفته گرونیک، تاریخ روابط عمومی چهار مرحله را گذرانیده است: تبلیغات، خبررسانی، ارتباطات یکسویه و ارتباطات دوسویه.
در آستانهی برگزاری دهمین کنفرانس حرفهایگرایی در روابطعمومی، دبیرخانه این رویداد از دریافت مقالهای راهبردی خبر داد که مفهوم محوری «روابطعمومی پیشبین» را به چالش کشیده و آن را به سطح بالاتری از مسئولیتپذیری و اثربخشی ارتقا میدهد.
به گزارش ما آنلاین، دکتر مریم سلیمی، رئیس کمیته علمی دهمین کنفرانس حرفهایگرایی در روابطعمومی، از تمدید ۱۰ روزه مهلت ارسال مقالات به این رویداد خبر داد.
روابطعمومی در دهههای اخیر تحولات چشمگیری را تجربه کرده است؛ از رویکرد سنتی و اطلاعرسانی یکسویه تا شکلگیری روابطعمومی دیجیتال که با شبکههای اجتماعی و فضای تعاملی پیوند خوردهاست.
در گذشته دور بشر تحتتأثیر پیشگوییها (درست یا نادرست) قرار میگرفتند. البته که بایستی یادآوری شود که هنوز هم در برخی از مناطق جهان پیشگوییها مرجعی برای تصمیمگیری در زندگی بشر است.
در دنیای امروز که سهم عمدهای از تعاملات اجتماعی و فرهنگی در بستر فضای مجازی شکل میگیرد، اهمیت و حساسیت نقش روابطعمومی دوچندان شده است.
هیچ بحرانی زنگ در را نمیزند. هیچ تغییری از درب ورودی، با کارت دعوت وارد نمیشود.
در دنیای امروز که اخبار با سرعت نور منتشر میشوند و بحرانها از کوچکترین جرقهها شعلهور میگردند، دوران روابطعمومی واکنشی به پایان رسیده است.
ایجاد و القای درک و فهم مدرن و کاربردی در خصوص مقوله رسانه نزد مدیران ارشد شرکتهای بیمه، رسالتی است بر بالین فعالین رسانهای و کارشناسان روابطعمومی.
در عصر دیجیتال، توجه انسان کمیابترین منبع است. مخاطبان امروز در میان میلیاردها پیام، تنها به بخش کوچکی از آن واکنش نشان میدهند.
حرفهایگرایی در روابطعمومی، امروزه دیگر تنها به معنای مهارت در مدیریت بحرانهای ارتباطی یا خلق کمپینهای خلاقانه نیست.
در دنیای امروز که سرعت انتقال اطلاعات و حجم گسترده پیامها هر لحظه رو به افزایش است، نقش روابطعمومیها بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده است.
روابط عمومیها را میتوان به مثابه یک موجود زنده سازمانی تصور کرد که دائماً با محیط پیرامونی خود در تعامل است و از طریق بازخوردهایی که از محیط داخلی و خارجی دریافت میکند، به طور مستمر نیازمند بهروزرسانی و تطبیق استراتژیک میباشد.