زمان شنیدن مردم
سیاستِ اتصال
بحران خاموش روابط عمومی ایران
مدیران آیندهساز، رابطه میسازند؛ سرمایه عاطفی، مزیت پنهان سازمانها
آیا دیپلماسی دیجیتال میتواند از کشورهای کوچک، بازیگران بزرگ بسازد؟
بحران تازه «نابینایی ارتباطی»
انزوای اجتماعی، پیامد روانی آموزش مجازی
چگونه طرحواره «شاگرداولی» به بحران معنا در نظام آموزشی تبدیل شد؟
جنگها و بحرانهای یک سال اخیر، بار دیگر یک واقعیت مهم را پیش روی همهٔ ما قرار دادند؛ اینکه در لحظههای خطر، بزرگترین سرمایهٔ هر کشوری نه تجهیزات نظامی، نه منابع اقتصادی و نه شعارهای سیاسی، بلکه مردم آن کشور هستند.
کسانی که مدعی هدایت فکری دیاسپورای سلطنتطلب هستند، از یک دهه و نیم پیش، فرایندی را آغاز کردند تا نوستالژی را به جای تاریخ به مردم عرضه کنند.
من همیشه تکلیفم روشن بوده است. دلم میخواسته روشنفکر باشم؛ به معنای اینکه به جهان طور دیگری نگاه کنم و از هنر سر دربیاورم و نظر صائبی دربارۀ موسیقی و سینما و ادبیات داشته باشم.
هفتۀ روابط عمومی سال ۱۴۰۵ در حالی برگزار میشود که فعالان این حوزه یکی از دشوارترین دورههای حرفهای خود را پشت سر گذاشتهاند.
یکصد و نود و دومین ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد. این شماره تازه ماهنامه سه پرونده خواندنی دارد؛ پروندههایی درباره حمله به کتابخوانی در شبکه اجتماعی ایکس، دیپلماسی دیجیتال و واکاوی اجتماعی و روانشناختی آموزش آنلاین.
روابطعمومی در صنعت مالی، امروز دیگر صرفاً یک واحد اجرایی یا پشتیبان نیست، بلکه به نظامی دانشی تبدیل شده است که بر پایه تحلیل داده، ارتباطات علمی و مدیریت ادراک عمومی استوار است.
هفته روابطعمومی ۱۴۰۵ با شعار الهامبخش «منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن» پس از هفت روز گفتوگو، هماندیشی، تبادل تجربه و تبیین نقش مؤثر روابطعمومی در جامعه، به کار خود پایان داد.
به مناسبت برگزاری چهاردمین هفته روابطعمومی، علیمحمد کردنایج، فعال حوزه رسانه و ارتباطات، در یادداشتی به بررسی جایگاه روابط عمومی در سازمانها پرداخته و آن را یکی از مزیتهای رقابتی کمتر دیدهشده در ساختارهای مدیریتی دانسته است.
شعار روز جهانی روابطعمومی ۲۰۲۶ با تأکید بر «خطوط حیاتی دیجیتال» بار دیگر اهمیت مدیریت جریان اطلاعات، اعتمادسازی و تابآوری ارتباطی را در جهان متصل امروز یادآور میشود؛ مفاهیمی که در صنعت بانک و بیمه، به دلیل حساسیت بالای خدمات مالی، نقشی تعیینکننده در پایداری و اعتبار سازمانها دارند.
شعار «منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن» تنها یک عبارت شاعرانه نیست؛ یادآوری مسئولیتی است که بر دوش روابط عمومی قرار دارد. مسئولیتی برای بازگرداندن معنا به ارتباط، احیای اعتماد و تبدیل گفتوگو به پلی میان سازمان و جامعه؛ جایی که عشق ورزیدن، نه احساساتیگری، بلکه تعهدی حرفهای است.
همزمان با هفته روابط عمومی ۱۴۰۵، دکتر حمید شکری خانقاه در یادداشتی با عنوان «روابط عمومی هوشمند؛ از انتشار خبر تا مهندسی اعتماد» به بررسی تحول نقش روابط عمومی در عصر جدید پرداخته و تأکید کرده است که آینده سازمانها در گرو اعتمادسازی، مدیریت ادراک و بهرهگیری هوشمندانه از فناوریهای نوین ارتباطی است.
در روزهای عادی، شاید کمتر کسی به این فکر کند که پشت روشن ماندن یک سامانه، فعال ماندن یک کسبوکار اینترنتی یا برقرار بودن یک ارتباط ساده، چه زنجیرهای از تلاش و پایداری وجود دارد. اما روزهای بحران، همهچیز را متفاوت میکند.
تاریخ سازمانها صرفاً با دفترچهها و اعداد و ارقام شکل نمیگیرد. تاریخ واقعی، با دستانی نوشته میشود که حتی در دل بحران، از خدمت به دیگران بازنمیایستند و با قلبهایی پر از امید، مسیر را روشن میکنند.