نیچه معتقد بود که انسان حافظه و تاریخ دارد و گذشته را مدام با خود حمل میکند و اسیر آگاهی تاریخی میشود.
من همیشه تکلیفم روشن بوده است. دلم میخواسته روشنفکر باشم؛ به معنای اینکه به جهان طور دیگری نگاه کنم و از هنر سر دربیاورم و نظر صائبی دربارۀ موسیقی و سینما و ادبیات داشته باشم.
هفتۀ روابط عمومی سال ۱۴۰۵ در حالی برگزار میشود که فعالان این حوزه یکی از دشوارترین دورههای حرفهای خود را پشت سر گذاشتهاند.
یکصد و نود و دومین ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد. این شماره تازه ماهنامه سه پرونده خواندنی دارد؛ پروندههایی درباره حمله به کتابخوانی در شبکه اجتماعی ایکس، دیپلماسی دیجیتال و واکاوی اجتماعی و روانشناختی آموزش آنلاین.
تاریخ سازمانها صرفاً با دفترچهها و اعداد و ارقام شکل نمیگیرد. تاریخ واقعی، با دستانی نوشته میشود که حتی در دل بحران، از خدمت به دیگران بازنمیایستند و با قلبهایی پر از امید، مسیر را روشن میکنند.
چرا دسترسی به شبکه دیگر یک انتخاب نیست؟
دیپفیکها اعتماد ما را کم میکنند. به این معنا که چند خبر دروغ که میآید، نسبت به همهچیز بیاعتماد میشویم.
چگونه در جهان معاصر ارتباط با ابزارهای دیجیتال بهنوعی همزیستی بیولوژیک تبدیل شده است؟
گفتوگو با نعمتالله فاضلی، انسانشناس دربارۀ نقش دیاسپورا در شکلگیری روایتهای رسانهای
خانهتکانی در رسانۀ ملی اولین و مهمترین گام است
قطع اینترنت روایت سوم را هدف قرار میدهد
در هر منازعهای، سه جریان روایی موازی وجود دارد؛ روایت رسمی که از کانالهای دولتی منتشر میشود، روایت دشمن یا طرف مقابل که از طریق رسانههای خارجی انتشار میباید و روایت سوم، صدای شهروند عادی که نه سخنگوی هیچ طرفی است و نه رسانۀ حرفهای، اما از دل واقعیت حرف میزند.
شماره ۱۹۰ و ۱۹۱ ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد. در ادامه نگاهی داریم به مطالب این شماره با موضوع دیاسپورای ایرانی، جنگ و رسانه و آثار قطعی اینترنت.