زمان شنیدن مردم
سیاستِ اتصال
بحران خاموش روابط عمومی ایران
مدیران آیندهساز، رابطه میسازند؛ سرمایه عاطفی، مزیت پنهان سازمانها
آیا دیپلماسی دیجیتال میتواند از کشورهای کوچک، بازیگران بزرگ بسازد؟
بحران تازه «نابینایی ارتباطی»
انزوای اجتماعی، پیامد روانی آموزش مجازی
چگونه طرحواره «شاگرداولی» به بحران معنا در نظام آموزشی تبدیل شد؟
جنگها و بحرانهای یک سال اخیر، بار دیگر یک واقعیت مهم را پیش روی همهٔ ما قرار دادند؛ اینکه در لحظههای خطر، بزرگترین سرمایهٔ هر کشوری نه تجهیزات نظامی، نه منابع اقتصادی و نه شعارهای سیاسی، بلکه مردم آن کشور هستند.
بیش از ۱۰ ماه است که او عهدهدار مسؤولیت یکی از مهمترین و حساسترین وزارتخانههای کشور شده است. زمانی این حساسیت بیشتر میشود که دولت دهم اولویت خود را فرهنگی دانسته و اتفاقاً خیلی وقتها از همین زاویه مورد انتقاد قرار گرفته و میگیرد. ظهر پنجشنبه یکی از روزهای گرم تیرماه برای مصاحبه با دکتر حسینی به ساختمان بهارستان رفتیم.
ماهنامه مدیریت ارتباطات در شماره سوم خود پروندهای را به بهانه سالروز جنبش مشروطه منتشر کرده است که یکی از مطالب این پرونده به گفتوگو با خانواده ستارخان میپردازد. در این مطلب که در ادامه میخوانید، عروس و نوادگان ستارخان از دلاوریهای او میگویند.
روزنامهنگاری در ایران همواره تابعی از شرایط سیاسی کشور بوده است؛ چه آن زمان که در رهگذر شرایط خاص کشور در بزنگاههایی چون انقلابها یا فضای باز سیاسی پس از کودتای ۲۸ مرداد آزادی بیحد و مرز را تجربه کرده و چه آن زمان که در کودتای سیاه به یکباره با «بیانیه حکم میکنم» رضاخان همگی به محاق توقیف رفتهاند.
بررسی شرایط حاکم بر رسانههای جمعی و نقش انواع گوناگون آنها در شکلگیری و تثبیت جنبش مشروطه موضوع گفتوگویی است که ماهنامه مدیریت ارتباطات با صادق زیبا کلام ترتیب داده است.
عباس رضائی ثمرین در دومین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات - تیر ماه - در مطلبی با عنوان سایه مستدام استالین بر سر روزنامهنگاری روسی آورده است :استالین زنده است!
منتقدان میگویند اخلاق حرفهای ایجاب میکند خبرنگاران استقلال خود را حفظ کرده و از همکاریهای درآمدزا با روابطعمومیها پرهیز کنند. آنها معتقدند جذب خبرنگاران متخصص و تأثیرگذار توسط روابطعمومیها روحیه انتقادی روزنامهنگاران را از بین میبرد.
در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، مدیریت سرمایه های فکری به عنوان یک مسؤولیت جنبی به دپارتمان پرسنلی هر سازمان محول شده بود در حالیکه امروزه این مدیریت به عنوان یک وظیفه سازمانی به عهده تمام دپارتمان های سازمان، بویژه «مدیریت ارتباطات»، گذاشته شده است.
امیر عباس تقی پور: رسانههاي وابسته، منافع مردم را فداي منافع جناحي ميكنند.
انتظار سنتی از کارکردهای روابطعمومی در سازمانهای ایرانی، تریبونی برای بیان دیدگاههای مدیران و توجیه عملکرد سازمان است. این نگاه در ذات خود، مخاطب را منفعل میانگارد و روابطعمومی را به دهانی برای گفتن و نه گوشی برای شنیدن بدل میکند.
طی سالهای اخیر روپرت مورداک، میلیاردر استرالیایی از قوانین غیرسختگیرانه آمریکا استفاده کرده و سلطه خود را بر رسانهها و ساختار سیاسی این کشور مستحکمتر کرده است؛ این سلطه بدانجا کشیده است که حتی شبکه فارسیوان که اخیراً در بین خانوادههای ایرانی مخاطبان بسیاری دستوپا کرده است، توسط گروه رسانهای او راهاندازی شد.
در ماههای اخیر تأسیس شبکه های جدید فارسی زبان چه از نوع دولتی آن و چه خصوصی با کارکردهای خبری و سرگرم کننده موجب شده است که واکنشهای مختلفی از جانب متولیان امور فرهنگی، اجتماعی و سیاسی کشور در رسانه ها انعکاس پیدا کند.
نان یا قلم نوشته شیده لالمی٬نگاهی به فعالیت سایتهای خبری و خبرگزاریهای سازمانی و انفعال خبرنگاران از ترانه میرزایی٬خبر سازمانی، خبر مرده است یادداشت حسین قندی ٬گفت و گو با فریدون صدیقی با عنوان روزنامه نگار آدم روزهای سخت است و برگزاری میزگرد ماه با موضوع مدیریت ارتباط روابطعمومیها با رسانهها از جمله مطالب گروه ارتباطات اجتماعی ماهنامه مدیریت ارتباطات است.